Zdecydowana większość wyników badań to wskazanie, że zdarzenia traumatyczne prowadzą do negatywnych zmian w funkcjonowaniu psychicznym doświadczających ich osób. Najbardziej rozpowszechnionym skutkiem traumy jest zaburzenie po stresie traumatycznym (ang. posttraumatic stress disorder, PTSD). Negatywne konsekwencje traumy są nie tylko intuicyjnie zrozumiałe, ale także bardzo dobrze opisane w literaturze naukowej. Jednak stosunkowo niedawno badacze przenieśli swoją uwagę z intuicyjnie oczywistych, negatywnych konsekwencji traumy na paradoksalnie pozytywne rezultaty doświadczeń traumatycznych, które opisuje pojęcie potraumatycznego wzrostu (ang. posttraumatic growth, PTG).

Potraumatyczny wzrost to zespół pozytywnych zmian w relacjach interpersonalnych, w percepcji siebie i w przyjętej filozofii życiowej, objawiających się większym docenieniem życia oraz otwartością na sprawy duchowe, które mogą się pojawić u ludzi w wyniku podejmowania przez nich prób poradzenia sobie z konsekwencjami traumatycznych lub silnie stresujących wydarzeń życiowych.

Nasz projekt dotyczył potraumatycznego wzrostu w przypadku szczególnego rodzaju urazu, tj. zmagania się z potencjalnie zagrażającą życiu chorobą somatyczną na przykładzie pacjentów zakażonych wirusem HIV. W szczególności poszukiwaliśmy czynników psychologicznych i społecznych, które mogą wzmacniać owe pozytywne zjawisko wśród osób zakażonych wirusem HIV. Badane przez nas zmienne objęły:

- prężność psychiczną jako cechę osobowości;

- radzenie sobie ze stresem;

- wsparcie społeczne.

Analizowaliśmy też, czy potraumatyczny wzrost wśród osób zakażonych wirusem HIV przekłada się na lepszy dobrostan psychologiczny tych chorych w dłuższej perspektywie.