Dobrostan psychologiczny – czyli ja i moje życie
Dobrostan psychologiczny (ang. well-being) jest bardzo różnorodnie definiowany, jednakże można zgodnie stwierdzić, że termin ten odnosi się do indywidualnie postrzeganego poczucia szczęścia i satysfakcji z życia. Odkryto, że poznanie dobrostanu psychologicznego pomaga lepiej rozumieć jednostki oraz całe społeczeństwa, analizowane jako grupy. Z tego powodu w ostatnich trzydziestu latach problematyka dobrostanu psychologicznego stała się jednym z najgorętszych obszarów badawczych i w psychologii, i w innych naukach społecznych.
My także w naszych badaniach skupiliśmy się na subiektywnym dobrostanie rozumianym jako:
- ocena przeżywanych emocji pozytywnych i negatywnych (poczucie szczęścia);
- ocena stopnia zadowolenia z własnego życia (satysfakcja z życia).
Zwracamy w nich również szczególną uwagę na poziom jakości życia związanej ze zdrowiem.
Odnosimy się do tzw. biopsychospołecznego modelu zdrowia, definiują zdrowie jako stan fizycznego, psychicznego i społecznego dobrostanu, a nie jedynie brak choroby czy niepełnosprawności.
Poziom poczucia jakości życia związany ze zdrowiem wskazuje, na ile – pomimo choroby – dana osoba postrzega siebie w codziennym życiu jako dobrze funkcjonującą i pozbawioną ograniczeń w zakresie fizycznym, psychicznym i społecznym. W związku z powyższym monitorowanie poczucia jakości życia w chorobach przewlekłych stanowi cenne uzupełnienie tradycyjnej diagnozy medycznej.
Dzięki naszym badaniom możesz sprawdzić, co potencjalnie może być istotne dla dobrostanu osób żyjących z HIV.
Przeczytaj również
Ucieleśniony potraumatyczny wzrost wśród osób zakażonych HIV
Zdecydowana większość badań z zakresu psychologii wskazuje, że doświadczenie traumy prowadzi głównie do negatywnych zmian w funkcjonowaniu psychicznym człowieka, z których najbardziej rozpowszechniony jest zaburzenie po stresie traumatycznym (PTSD). Niemniej jednak stosunkowo niedawno uwaga naukowców przesunęła się z jedynie negatywnych do paradoksalnie pozytywnych skutków doświadczenia zdarzeń traumatycznych, co ukształtowało nowy kierunek badań nad potraumatycznym wzrostem (post-traumatic growth, PTG).
Miłość i HIV – dlaczego wsparcie partnera ma tak wielkie znaczenie
Dla wielu osób HIV to wciąż temat tabu – kojarzony z lękiem, stereotypami i nieaktualną wiedzą. Choć dzisiaj leczenie HIV jest na tyle skuteczne, że osoby żyjące z HIV żyją tak samo długo jak osoby niezakażone, nadal doświadczają one silnej stygmatyzacji – nie tylko ze strony otoczenia, ale także we własnych myślach, emocjach i relacjach.
40 lat AIDS: czy coś się zmieniło w społecznym odbiorze HIV/AIDS?
W czerwcu 2021 roku minęło czterdzieści lat od momentu, kiedy wykryto i opisano pierwsze przypadki zakażenia wirusem HIV. Czy w związku z tym i dobrostan psychiczny osób zakażonych wirusem HIV uniezależnił się od tej diagnozy? Na to pytanie staraliśmy się odpowiedzieć, dokonując metaanalizy artykułów naukowych.
