Czego jeszcze nie wiemy o wzroście potraumatycznym wśród osób zakażonych wirusem HIV?
Uważamy, że z pewnością warto dalej eksplorować fenomen PTG. Jest on związany z większą satysfakcją z życia, większym dobrostanem emocjonalnym osób zakażonych, a także wyższą liczbą limfocytów CD4 oraz przestrzeganiem zaleceń lekarskich, niższym poziomem depresji i rzadszym nadużywaniem substancji psychoaktywnych oraz niższym stopniem spostrzeganej stygmatyzacji społecznej.
Nadal jednak nie wiadomo, co jest tutaj przyczyną, a co skutkiem. Także wątpliwości budzi sam pomiar PTG, gdzie osoby pytane są o pozytywne zmiany w ich życiu poprzez odwołanie do pamięci tego, jak było wcześniej, czyli przed wystąpieniem zakażenia.
Ta przeszłość może być jednak idealizowana lub deprecjonowana w wyniku znajomości diagnozy. Brakuje także przekonujących danych wskazujących, na ile PTG jest tylko stosunkowo krótkotrwałą, głównie o charakterze obronnym, reakcją na trudności („złudzenia, które pozwalają żyć”), a na ile faktycznie głęboką i trwałą przemianą psychologiczną. Intrygującym wynikiem niektórych badań w tym kontekście jest też to, że PTG częściej deklarują osoby wcześniej niezadowolone z własnego życia. Czekamy zatem na kolejne badania, które będą nas zbliżać do lepszego zrozumienia PTG.
Przeczytaj również
Ucieleśniony potraumatyczny wzrost wśród osób zakażonych HIV
Zdecydowana większość badań z zakresu psychologii wskazuje, że doświadczenie traumy prowadzi głównie do negatywnych zmian w funkcjonowaniu psychicznym człowieka, z których najbardziej rozpowszechniony jest zaburzenie po stresie traumatycznym (PTSD). Niemniej jednak stosunkowo niedawno uwaga naukowców przesunęła się z jedynie negatywnych do paradoksalnie pozytywnych skutków doświadczenia zdarzeń traumatycznych, co ukształtowało nowy kierunek badań nad potraumatycznym wzrostem (post-traumatic growth, PTG).
Miłość i HIV – dlaczego wsparcie partnera ma tak wielkie znaczenie
Dla wielu osób HIV to wciąż temat tabu – kojarzony z lękiem, stereotypami i nieaktualną wiedzą. Choć dzisiaj leczenie HIV jest na tyle skuteczne, że osoby żyjące z HIV żyją tak samo długo jak osoby niezakażone, nadal doświadczają one silnej stygmatyzacji – nie tylko ze strony otoczenia, ale także we własnych myślach, emocjach i relacjach.
40 lat AIDS: czy coś się zmieniło w społecznym odbiorze HIV/AIDS?
W czerwcu 2021 roku minęło czterdzieści lat od momentu, kiedy wykryto i opisano pierwsze przypadki zakażenia wirusem HIV. Czy w związku z tym i dobrostan psychiczny osób zakażonych wirusem HIV uniezależnił się od tej diagnozy? Na to pytanie staraliśmy się odpowiedzieć, dokonując metaanalizy artykułów naukowych.
